می گن اسبت رفیق روز جنگه

                               مو می گویم از او بهتر تفنگه

                                                             سوار بی تفنگ قدرت نداره

سوار وقتی تفنگ داره سواره
تفنگ دسته نقره ام را فروختم
برای دل قبای ترمه دوختم 
فرستادم برایم پس فرستاد
تفنگ دسته نقره ام داد و بیداد
هر که او از همزبانی شد جدا
بینوا شد گر چه دارد صد نوا 
چون که گل رفت و گلستان شد خراب
بوی گل را از که جویی از گلاب
چون که گل رفت آن گلستان درگذشت
نشنوی زان پس زبلبل سرگذشت