شعري از حزين لاهيجي

خواب شيرين

ای وای بر اسیری

کز یاد رفته باشد

                                      در دام مانده باشد

صیاد رفته باشد

        

    آه از دمی که تنها

با داغ او چو لاله

                               درخون نشسته باشم

                                                            چون باد رفته باشد  

 

            امشب صدای تیشه

از بیستون نیامد

                                        شاید به خواب شیرین

                                                                    فرهاد رفته باشد 

 

        خونش به تیغ حسرت

یارب حلال بادا

                                        صیدی که از کمندت

                                                                 آزاد رفته باشد

 

    از آه دردناکی

سازم خبر دلت را

                       وقتی که کوه صبرم

                                      بر باد رفته باشد

                            

       رحم است بر اسیری

کز گرد دام زلفت

                                           با صد امیدواری

                                                                  ناشاد رفته باشد

 

   شادم که از رقیبان

دامنکشان گذشتی

                                          گو مشت خاک ما هم

                                                                   بر باد رفته باشد

 

   پرشور از حزین است

امروز کوه و صحرا

                                مجنون گذشته باشد

                                                        فرهاد رفته باشد

                                                           

شعري زيبا از استاد بابك رحيميان

خسته ام، خسته مثل مردی که.......

می کشد بار سخت دردی که .......

چشم دارد ولی به فرداها

فارغ از روزگار سردی که ........

نزد تو بس حقیر وناچیزم

چون سلیمان و ذره گردی که .......

گرچه من خسته ام ز بی مهری

مثل پاییز و برگ زردی که .........

آمدم تا که همرهت باشم

توی میدان این نبردی که ............

تو بچین مهره ها که تا بزنیم

دست بعدی ز تخته نردی که ........

می کنم راه خویش را پیدا

مثل درویش کوچه گردی که ........

راه سختی ست راه عشق تو

خسته ام، خسته ،مثل مردی که .....

با اينكه لينكشون رو گذاشتم اما اينجا هم براي سهولت در دسترسي آدرسشونو قرار ميدم

http://setayeshe_pak.persianblog.ir

زنبق دره آشنايي مان را كه فراموش نكرده ايد؟

زنبق دره آشنايي مان را كه فراموش نكرده ايد؟
ادامه نوشته

پسرم اوج نگیر

نصايح امروزی لقمان حكيم به پسرش !
پسرم!  گروهی، اگر احترامشان کنی تو را نادان می دانند و اگر بی
محلی شان کنی از گزندشان بی امانی. پس در احترام، اندازه نگهدار.
پسرم!  دانشگاه کسی را آدم نمی کند. علم را از دانشگاه بیاموز ، ادب را از مادرت
پسرم!  سخت ترین کار عالم ، محکوم کردن یک احمق است.
پسرم! در تاکسی با تلفن همراه بلندبلند صحبت نکن
پسرم! با كسی كه از روزنامه فقط نيازمنديهايش را ميخواند دوستی
نكن.آدم بيكار و بی اراده ای است.
پسرم! با کسی که شکمش را بیشتر از کتاب هایش دوست دارد ، دوستی مکن.
پسرم! قرض نگير. قرض هم نده.
پسرم! اخبار را از منابع مختلف بگیر. جمع بندی اش با خودت. مخاطب دائمی
یک رسانه بودن آدم را به حماقت می کشاند.
پسرم ! كسي را به خاطر دين اش مسخره نكن. چون او هم حق ندارد بخاطر دینت تورا مسخره کند.

پسرم! شهر ما خانه ما! …نه نه نه! نمی خواد عزیزم. شهرشون خونه خودشون.اول اتاقت رو از این ریخت در بیار.
پسرم! دوستانت را با یک لیوان آب خوردن امتحان کن! آب را به دستشان بده تا
بنوشند! بعد بگو تا دروغ بگویند! اگر عین آب خوردن دروغ گفتند ازآنان بپرهیز…
پسرم! قواعد رانندگي را بيخيال.فقط مواظب باش بهت نزنند.
پسرم! اگر کسانی از سر نادانی به تو خندیدند ، تو برای شفایشان گریه کن.
هان ای پسر! اهل هنر را احترام کن. اما مواضع سیاسی ات را با کسی مسنج و کسی را بخاطر مواضعش مرنجان.
پسرم! بلوتوث تلفن همراهت را خاموش نگهدار، مگر در مواقع ضروری فرزندم! هیچ کس تنها نیست.
پسرم! هر روز از همکارانت در اداره عمیقا خداحافظی کن. کسی نمی داند
آیافردا در همان اداره باشی یا نه. اداره در همان شهر باشد یا نه. شهر در…ولش کن پسرم.

هان ای پسر! خواستی در مملکت خودمان درس بخوانی بخوان. خواستی فرنگ بروی برو. اما اگر ماندی از فرنگ بد نگو ، اگر رفتی از مملکتت.
پسرم! گوجه را از نارمک بخر، شنیده ام ارزان است!

                                                                             

                                                                         و در آخر: پسرم اوج نگیر

 

فرزند دلبندم، دوستت دارم

آن زمان که مرا پیر و از کار افتاده یافتی،
اگر هنگام غذا خوردن لباسها...
یم را کثیف کردم و یا نتوانستم لباسهایم را بپوشم
اگر صحبت هایم تکراری و خسته کننده است
صبور باش و درکم کن
... یادت بیاور وقتی کوچک بودی مجبور میشدم روزی چند بار لباسهایت را عوض کنم
برای سرگرمی یا خواباندنت مجبور میشدم بارها و بارها داستانی تکراری را برایت تعریف کنم
وقتی نمیخواهم به حمام بروم مرا سرزنش و شرمنده نکن
وقتی بی خبر از پیشرفتها و دنیای امروز سوالاتی میکنم، با تمسخر به من ننگر
وقتی برای ادای کلمات یا مطلبی حافظه ام یاری نمیکند، فرصت بده و عصبانی نشو
وقتی پاهایم توان راه رفتن ندارند، دستانت را به من بده، همانگونه که تو اولین قدمهایت را کنار من برمیداشتی
زمانی که میگویم دیگر نمیخواهم زنده بمانم و میخواهم بمیرم، عصبانی نشو، روزی خود میفهمی که مردن بهتر از زنده ماندن است
از اینکه در کنارت و مزاحم تو هستم، خسته و عصبانی نشو
یاریم کن همانگونه که من یاریت کردم
کمک کن تا با نیرو و شکیبایی تو این راه را به پایان برسانم
فرزند دلبندم، دوستت دارم

پروین اعتصامی

 
پیرمردی، مفلس و برگشته بخت
 
 روزگاری داشت ناهموار و سخت
 
هم پسر، هم دخترش بیمار بود
 
 هم بلای فقر و هم تیمار بود
 
این، دوا میخواستی، آن یک پزشک
 
 این، غذایش آه بودی، آن سرشک
 
این، عسل میخواست، آن یک شوربا
 
 این، لحافش پاره بود، آن یک قبا
 
روزها میرفت بر بازار و کوی
 
 نان طلب میکرد و میبرد آبروی    
 
ادامه نوشته